Tegenwoordig zijn er verrassend veel Duitse herder variëteiten.
Niet iedereen is het er precies over eens welke soorten echt zijn en welke honden in welke categorie vallen. Kennelclubs erkennen geen specifiek type boven het andere, dus we hebben geen officiële uitspraak over deze kwestie.
Voor het grootste deel verwijst de West-Duitse herder naar honden die dichter bij de oudere versie van het ras staan. Meestal zijn dit werkhondenlijnen die niet zijn gefokt voor de showring en die veel van de mogelijke misvormingen missen die veel moderne honden ervaren.
De West-Duitse herder kan ook worden vergeleken met de Oost-Duitse herder, die in Rusland is gefokt. Het laatste ras heeft lang haar, terwijl je in westerse landen de West-Duitse herder zou herkennen.
Oorsprong van de West-Duitse herder
De Duitse herdershond is rond 1850 in Duitsland ontstaan. Het was rond deze tijd dat mensen begonnen met het standaardiseren van hondenrassen.
Voor die tijd werden honden gefokt voor praktische doeleinden. Honden die goed waren in hoeden, werden samen gefokt, wat leidde tot veel puppy's die samen werden gefokt. Uiteindelijk creëerde dit iets dat op een ras leek - maar ze varieerden erg afhankelijk van de locatie.
In 1891 werd de Phylax Society opgericht om een gestandaardiseerd ontwikkelingsprogramma voor hondenrassen in Duitsland te creëren. Deze samenleving duurde niet lang vanwege interne conflicten, maar ze begonnen wel met het creëren van de eerste standaard voor de Duitse herder.
pitbull soorten
In 1899 woonde Von Stephanitz een show bij met zijn hond Hektor. Deze hond zou later worden erkend als de eerste authentieke Duitse herder. Hij was het resultaat van vele generaties selectief fokken, wat volgens Von Stephanitz de perfecte werkhond was.
Von Stephanitz richtte toen de Vereniging van Duitse Herdershonden op. Deze organisatie hield een register bij van Duitse herders - een van de eerste in zijn soort. Het ras werd al snel een van de meest populaire wereldwijd, waarschijnlijk omdat het een van de eerste georganiseerde rassen was.
Alle soorten Duitse herders zijn afkomstig van Hektor en zijn nakomelingen. De meeste vroege generaties zijn het resultaat van inteelt, wat tegenwoordig de oorzaak kan zijn van enkele van de gezondheidsproblemen van het ras.
Pas in de moderne tijd begonnen de Duitse herders wezenlijk van elkaar te verschillen.
Bekijk dit bericht op InstagramEen bericht gedeeld door Kate Dalman - Duitse herders (@herzog_german_shepherds)
Geschiedenis van de West-Duitse herder
Zoals je zou verwachten, heeft selectief fokken de Duitse herdershond in de loop der jaren aanzienlijk veranderd.
Max von Stephanitz was van mening dat honden in de eerste plaats voor hun doel gefokt moeten worden. Hij geloofde niet in het fokken van honden op fysieke kenmerken. Deze overtuigingen waren van grote invloed op de manier waarop hij de Duitse herder fokte - en zijn een van de redenen dat ze tegenwoordig zo'n toegewijd temperament hebben.
Veel moderne fokkers worden echter bekritiseerd omdat ze zijn afgedwaald van dit oorspronkelijke idee. Veel Duitse herders worden nu vooral gefokt op hun fysieke eigenschappen, waardoor ze winnen in de showring.
Na verloop van tijd leidde dit tot enkele onpraktische kenmerken van het moderne ras. De rug van het ras is bijvoorbeeld aanzienlijk hellend geworden. Deze eigenschap veroorzaakt een vreemde gang in de achterbenen en kan leiden tot structurele problemen zoals heupdysplasie en artritis.
Dit is een probleem in de Verenigde Staten en Europa. In de loop der jaren heeft het tot veel controverses geleid.
De West-Duitse Herder is een reactie op deze controverse. In plaats van door te gaan met fokken op uiterlijk, proberen sommige fokkers het ras terug te brengen naar zijn oorspronkelijke vorm. Veel van deze fokkers gebruiken Duitse herders uit de werklijn die niet zo vaak zijn afgedwaald als degenen die voor de show zijn gefokt.
Wat precies telt als een West-Duitse herder hangt een beetje in de lucht. Er zijn geen richtlijnen voor deze specifieke hondenlijn, dus elke fokker kan beweren dat zijn hond in deze categorie valt.
De beste gok om te bepalen of een hond een echte West-Duitse herder is, is om de resultaten van gezondheidstests te vragen, vooral heupdysplasie. Omdat ze voor praktische doeleinden zijn gefokt, moeten deze honden behoorlijk gezond zijn.
U moet ook met de fokker praten over hun gedachten over het fokken van honden. Ze fokken waarschijnlijk geen werklijnhonden als ze beweren dat hun honden veel shows hebben gewonnen. En als ze het hebben over het sturen van honden naar politiediensten of militaire instellingen, dan zijn hun honden waarschijnlijk West-Duitse herders.
Bekijk dit bericht op InstagramEen bericht gedeeld door Kate Dalman - Duitse herders (@herzog_german_shepherds)
Eigenschappen van de West-Duitse herder
De West-Duitse herder ziet er meestal uit zoals je zou verwachten in een westers land. De meeste fokkers die onder dit mom reclame maken voor hun hond, fokken echter waarschijnlijk praktische honden.
Uiterlijk van de West-Duitse herder
West-Duitse herders kunnen een rechtere rug hebben en voor praktische doeleinden worden gefokt. Deze fokkers produceren hun honden meestal voor gebruik als bescherming en gezelschapsdieren - niet voor shows. Ze hebben dus vaak een striktere focus op praktische eigenschappen.
Deze honden hebben meestal compacte torso's. Ze zijn dikker over de borst en zien er enigszins gehurkt uit. Ze zijn echter lang niet zo voorovergebogen als sommige andere variaties van Duitse herders.
Soms worden deze honden geïmporteerd uit Duitsland (omdat deze honden als zuiverder worden beschouwd). Dit heeft invloed op hun eigenschappen en uiterlijk. Ze zijn meestal verder weg van wat je zou verwachten van een moderne Duitse herder.
cocker spaniel zwart wit
West-Duitse herder temperament
Deze honden zijn erg toegewijd aan hun baasjes. Dat is nodig voor honden die zijn gefokt om nauw samen te werken met mensen in risicovolle omgevingen.
Ze zijn erg leergierig en doen hun best met een doel. Fokkers die zich expliciet op werkhonden richten, zullen waarschijnlijk intelligentere honden produceren en meer kans hebben om goed te presteren in het veld. Het zijn honden die goed presteren - ze selecteren niet alleen op fysieke eigenschappen.
Veel West-Duitse herders zijn erg beschermend tegenover hun baasjes en accepteren buitenstaanders niet.
Het hangt er wel van af waar de hond vandaan komt. Een fokker die honden produceert voor militaire en politieorganisaties zal vaak expres zeer beschermende honden fokken. Degenen die gezelschapsdieren fokken, kunnen echter iets vriendelijkere honden produceren.
Geen enkele Duitse herder zal echter zo vriendelijk zijn als een Golden Retriever. Dat zit niet in hun bloed!
Bekijk dit bericht op InstagramEen bericht gedeeld door Kate Dalman - Duitse herders (@herzog_german_shepherds)
Feiten over de West-Duitse herder
1.Wat telt als een WGSD varieert.
Niemand is het precies eens over wat telt als een West-Duitse herdershond. Veel mensen zullen deze honden omschrijven als dichter bij het oorspronkelijke rasidee. Sommige fokkers bereiken dit door moderne honden te nemen en enkele van de gebreken uit te fokken die in de loop der jaren zijn geïntroduceerd, zoals de achteroverhelling.
Anderen bereiken het door honden uit Duitsland te importeren. Deze honden hebben niet het zware selectieve fokken ondergaan dat honden in de Verenigde Staten hebben meegemaakt. Daarom zijn ze vaak dichter bij het oorspronkelijke ras dan die in de Verenigde Staten.
Sommige fokkers stellen dat alles wat geen Oost-Duitse herder is, meetelt als een West-Duitse herder. Dit zou echter alle honden in de staten omvatten en maakt de categorie grotendeels nutteloos.
Bekijk dit bericht op InstagramEen bericht gedeeld door 𝕆𝕫𝕫𝕪 | 𝔾𝕖𝕣𝕞𝕒𝕟 𝕊𝕙𝕖𝕡𝕙𝕖𝕣𝕕 (@outdoorzzyy)
twee.Duitse herders zijn dat niet zojuist bescherming honden.
Veel mensen zien de moderne West-Duitse herder als een bescherming hond . Dat is tenslotte waar ze tegenwoordig voor gefokt zijn. Veel van deze praktische honden werken uiteindelijk voor politieorganisaties en soortgelijke instellingen - meestal als beschermingsdieren.
Ze werden echter aanvankelijk gefokt als herders . Ze hoedden schapen - dat was hun oorspronkelijke doel.
Om dit te doen, moesten ze een paar essentiële eigenschappen bezitten. Ze hebben bijvoorbeeld een krachtige neus. Hierdoor kunnen ze worden gebruikt als bommen en drugshonden, vooral bij de politie. Ze kunnen ook worden gebruikt voor opsporings- en zoek- en reddingswerk.
3.West-Duitse herders hebben veel mentale stimulatie nodig.
Omdat ze uitsluitend voor praktische doeleinden zijn gefokt, zijn deze hoektanden buitengewoon slim. Hoewel ze hierdoor de training heel snel kunnen oppakken, hebben ze ook veel mentale stimulatie nodig.
Om deze reden raden we ze alleen aan voor mensen die: heel veel extra tijd aan hun handen. Het zal elke dag behoorlijk wat tijd kosten om deze honden bezig te houden. Training is een noodzaak - al was het maar omdat het de geest van uw hond uitdaagt.
Conclusie: West-Duitse herder
De West-Duitse herder is een nieuw ras of een oud ras – afhankelijk van wie je het vraagt. Het is een poging om het oudere terug te brengen, praktischDuitse herderras. Veel moderne honden hebben bijvoorbeeld ongelooflijk schuine ruggen. Dit type probeert enkele van deze moderne ontwikkelingen te verwijderen.
Meestal kun je deze honden vinden door te zoeken naar fokkers die praktische honden produceren. Degenen die beschermingshonden produceren en honden fokken voor het doel hebben vaak Duitse herders die op het oorspronkelijke ras lijken.
Voor het grootste deel zijn deze honden uitstekend als gezelschapsdieren, zolang je maar weet waar je aan begint. Het zijn echter door en door werkende honden. Ze zijn niet voor de toevallige hondenbezitter. Als je geïnteresseerd bent om dagelijks met je hond te werken, raden we deze honden aan.
kleine husky soort
Aanbevolen afbeeldingscredits: Hans_Kemperman, Pixabay
Inhoud
