De Anatolische herder en de Kangal zien er misschien identiek uit, maar deze twee hondenrassen hebben veel verschillen. De een is beter in het hoeden van het vee, terwijl de ander een fantastische gezinshond is. Beide zijn extreem beschermende waakhonden.
Dus, wat zijn de verschillen tussen deze twee rassen? Welke past het beste bij jouw levensstijl?
We zullen de overeenkomsten en verschillen tussen de Anatolische herder en deSpoelzodat u de beste voor u kunt kiezen.
Visuele verschillen
Links: Zeynel Cebeci, Wikimedia Commons | Rechts: Bebekve, Wikimedia Commons
Een snel overzicht
Anatolische herder- Gemiddelde lengte (volwassene) : 27-29 inch
- Gemiddeld gewicht (volwassene) : 80-150 pond
- Levensduur : 11-13 jaar
- Oefening: Hoge behoeften, buitenruimte nodig
- Verzorgingsbehoeften : Gematigd
- Familie vriendelijk : Ja
- Hondvriendelijk : Soms
- trainbaarheid : Uitdagend maar noodzakelijk
- Gemiddelde lengte (volwassene) : 28-32 inch
- Gemiddeld gewicht (volwassene) : 90-145 pond
- Levensduur : 12-15 jaar
- Oefening : Matige tot hoge behoeften, hou van buiten
- Verzorgingsbehoeften : Gematigd
- Familie vriendelijk : Ja
- Hondvriendelijk : Vaak
- trainbaarheid: Moeilijk
Anatolische herder
Aanbevolen afbeeldingscredits: Jon Mountjoy, Flickr
De Anatolische herder is een veehoederras dat rond 4.000 voor Christus in Turkije is ontstaan. Het werd in 1999 erkend door de American Kennel Club (AKC). Het ras staat bekend om zijn kracht, loyaliteit en het vermogen om zijn familie en vee ten koste van alles te verdedigen.
Deze intelligente honden zijn geweldige bewakers en ze zullen alles beschermen, van kinderen tot de familiekat.
Eigenschappen
Anatolische herders zijn grote, gespierde bewakers die werden gefokt om vee te beschermen tegen roofdieren, waaronder wolven!
Lengte en gewicht
- kwalen : 29 inch; 110-150 pond
- vrouwen : 27 inch; 80-120 pond
Levensverwachting : 11-13 jaar
Vachtkleuren
De klassieke vachtkleur voor de Anatolische herder is fawn met een zwart masker, maar ze kunnen ook vachten hebben in wit, gestroomd, blauw fawn, wit en biscuit, rood fawn en lever.
Temperament
Anatolische herders zijn beschermend, loyaal en koppig. Ze zijn fantastische veehoeders omdat ze intelligent genoeg zijn om voor zichzelf te denken. Ze zijn ook dominant en zelfredzaam, waardoor ze moeilijk te trainen zijn. De Anatolische herder is geen erg vriendelijke hond, vooral niet voor vreemden. Het ras is meestal serieus en gereserveerd, maar niet overdreven agressief. De Anatolische herder is echter aanhankelijk met hun mensen, inclusief kinderen.
Aanbevolen afbeeldingscredits: Bengin Ahmad, Flickr
Uiterlijke verzorging
De Anatolische herder heeft een dikke ondervacht om hem te beschermen tegen de elementen terwijl hij buiten werkt. De buitenste laag is meestal kort en vereist slechts een wekelijkse borstelbeurt. Dit ras verhaart twee keer per jaar zwaar wanneer het zijn ondervacht verliest.
Oefening
Een Anatolische herder heeft een flinke tuin nodig om elke dag in te oefenen. Het vereist ook een omheining van minstens 6 voet hoog om het binnen te houden. Dit ras kan destructief worden als het niet genoeg beweging krijgt, maar het is een extreem behendige en sterke hond, dus het kan veel verschillende taken uitvoeren.
Opleiding
Omdat Anatolische herders de neiging hebben om op hun hoede te zijn tegenover vreemden en instinctief beschermend zijn, hebben puppy's vroege socialisatie nodig. Gehoorzaamheidstraining is een must bij dit ras en de hond heeft een zelfverzekerde, dominante eigenaar nodig. Trainen kan echter een uitdaging zijn, omdat de hond is gefokt om zelfstandig te werken, zelf beslissingen te nemen en de kudde te beschermen. Het is geen hond die gemakkelijk op commando's reageert.
Speciale overwegingen
Anatolische herders zijn beschermende, intelligente en loyale honden. Met deze eigenschappen komen speciale overwegingen om over na te denken voordat u een van deze honden in uw huis verwelkomt.
kruising pomeranian shih tzu
Vreemdelingen gevaar
Als je je Anatolische herder niet goed socialiseert, zal de hond niet gemakkelijk goeden van slechteriken kunnen onderscheiden. Dit betekent dat de hond constant op zijn hoede en mogelijk zelfs agressief zal zijn tegenover vreemden. Ze hebben de neiging om achterdochtig te zijn tegenover iedereen buiten hun familie, wat een uitdaging kan zijn als je bezoekers bij je thuis hebt.
Afbeelding tegoed: Katiekk, Shutterstock
Mentale stimulatie
Anatolische herders hebben een baan of iets constructiefs nodig, of ze kunnen ongelooflijk destructief worden voor je huis en tuin. Dit ras doet het het beste als veehoeder, niet zozeer als een gezinshond.
Lawaaierig en luid
De Anatolische herder heeft een luide, dreunende schors die meer als een brul kan klinken als hij gevaar voelt. Deze luide blaf treedt vaak 's nachts op, wanneer de hond het meest waakzaam is, wat frustrerend kan zijn voor uw buren.
Andere honden en huisdieren
Dit ras kan agressief zijn tegenover andere dieren. Ze zijn meestal tolerant ten opzichte van andere honden en huisdieren waarmee ze zijn grootgebracht, zolang die dieren maar onderdanig zijn. Anders kan een Anatolische herder gevaarlijk zijn tegenover vreemde honden en kleine dieren.
Spoel
Spoel
Afbeelding tegoed: HSbortecin, Shutterstock
Hoewel de Kangal vaak wordt aangezien voor de Anatolische herder, zijn de honden twee verschillende rassen. De Kangal kwam ook uit Turkije en werd rond 700 na Christus gefokt. Ze worden alleen erkend door de United Kennel Club. De export van raszuivere Kangal-honden uit Turkije is vrijwel verboden. De Kangal is ook de nationale hond van Turkije.
Eigenschappen
De Kangal-hond is iets groter dan de Anatolische herder en werd gefokt om kuddes schapen te beschermen tegen grote roofdieren zoals wolven en beren.
Lengte en gewicht
- kwalen : 30-32 inch; 110-145 pond
- vrouwtjes: 28-30 inch; 90-120 pond
Levensverwachting: 12-15 jaar
Vachtkleuren
Volgens de United Kennel Club is de Kangal-hond altijd een effen kleur, zoals licht dun, bleek goud of staalgrijs. De hond heeft altijd een zwart masker en oren. De enige witte vlekken zijn op de voeten, borst of kin.
Temperament
Kangals werden gefokt om kalm, vredig en loyaal te zijn. Ze zijn zachtaardig voor de mensen in hun familie, inclusief kinderen. Ze zijn ook gefokt om betrouwbaar te zijn in de buurt van schapen en ander vee. Kangals zijn alert en beschermend zonder agressief te zijn.
Afbeelding tegoed: FOTMA, Shutterstock
Uiterlijke verzorging
Dit ras heeft een korte, dichte dubbele vacht om het te beschermen tegen de elementen terwijl het buiten werkt. Kangals verharen twee keer per jaar in de lente en de winter. Gedurende die tijd hebben ze hulp nodig bij het verwijderen van al het dode haar meteen goed ontharingsinstrument.De vacht verhaart ook het hele jaar door, wat geen probleem is als Kangals buiten worden gehouden, maar een binnenhond zal overal in huis haren krijgen.
Oefening
Kangals hebben minimaal 45 minuten beweging per dag nodig, bij voorkeur in een tuin van enkele hectares. De hond is gefokt om te patrouilleren, dus ze houden ervan om perimetercontroles rond uw tuin uit te voeren. Dit ras is atletisch en actief, maar het is geen energieke hond. Zolang er voldoende ruimte is om te zwerven, te patrouilleren en te rennen, zullen ze gelukkig en gezond zijn.
Opleiding
Kangals hebben vroege socialisatie nodig, omdat ze niet goed reageren op gehoorzaamheidstraining. Deze honden zijn gefokt om onafhankelijk en intelligent te zijn, en dat zullen ze ook doen uw vee natuurlijk bewaken en beschermen .
Speciale overwegingen
Kangals hebben, net als andere waakhonden voor vee, speciale overwegingen nodig voordat u een van deze intelligente, loyale honden bij u in huis haalt.
Afbeelding tegoed: ehasdemir, Shutterstock
Hoge hekken
Kangals moeten de grenzen kennen van het eigendom dat ze patrouilleren, anders blijven ze rondzwerven op plaatsen waar je het niet wilt hebben (zoals de tuin van de buren). Ze kunnen hoog springen en uitgraven, dus een omheining van 1,8 meter hoog en een draad die onder de grond doorloopt, zijn nodig om deze hond in bedwang te houden.
Krachtige bewakers
De Kangal-hond is gefokt om te waken tegen grote roofdieren zoals wolven en beren. Hoewel ze zachtaardig zijn voor hun familie, is de Kangal behoorlijk krachtig. Ze kunnen snelheden bereiken van 30 mijl per uur en hebben een bijtkracht van 700 PSI, wat drie keer die van een Pitbull is.
Luidruchtig
Kangals blaffen voornamelijk om roofdieren te intimideren, en hun blaffen zijn luid en dreunend. Soms klinken ze zelfs als een gebrul. Dit kan storend zijn voor buren, vooral als je niet veel hectares hebt om het geluid te dempen.
Laatste gedachten
Zowel de Anatolische herder als de Kangal zijn zeer intelligente, onafhankelijke en superieure waakhonden. Geen van beide is een goede gezinshond.Ze zijn gefokt om voor vee te zorgen, en dat is wat ze het beste kunnen.
Hoewel ze op elkaar lijken, is de Kangal de zachtaardigste van de twee. Het is een rustigere, vreedzamere hond in de buurt van familie en kinderen.
Anatolische herders zijn misschien gemakkelijker te vinden in de VS omdat Kangals niet vanuit Turkije mogen worden geëxporteerd.
Als je veel hectares en vee hebt om te beschermen en je bent niet op zoek naar een gezinshond die bij je in huis woont, dan zullen beide rassen geweldige bewakers zijn.
Uitgelichte afbeelding tegoed: Pixabay
Inhoud
